2020 CORONA EN CAMPER

aandag 1 juni 2020

Afgelopen maanden hebben we ervaring gekregen in het afzeggen van. Het begon met de vroege planning om naar Portugal te gaan, snel gevolgd door de gedachte om dan maar iets later met de camper weg te gaan. Toen kwam de intelligente-lockdown en moesten we familiebezoek afzeggen. Canada volgde even later, ook daar is een lockdown. Dan maar met de camper in Nederland rondtrekken.

Na de verplichte APK hebben we hem opgehaald en hebben we de nodige spullen weer erin gestopt. Tweede Pinksterdag zijn we uiteindelijk richting Epen vertrokken, we wilden hier een paar huizen gaan bekijken. Snel vielen er een paar af. In Gulpen hebben we nog een huis in ons vizier, voor hoe lang weten we nog niet. Misschien morgen kijken in Eys en Valkenburg.

Dinsdag 2 juni 2020

In alle rust opgestaan en buiten, in de warme zon, heerlijk ontbijtje gekregen: beschuit met verse aardbeien.  Na het ontbijt de fietsen gepakt en een stevige rit door de heuvels gemaakt. Via de Eperheide, de Gulpener Bergenaren Gulpen en daarna via Wijlre naar Valkenburg gereden. Een heerlijk twaalfuurtje genomen bij ‘onder de Linden’. Op de terugweg nog even in Gulpen lekker genoten van vlaai met koffie en bier. Een heerlijke dag met 42 kilometer op de teller.

Woensdag 3 juni 2020

Vandaag werden we wakker met het geluid van spelende kinderen. Deze vrolijkheid was hartverwarmend en zorgde dat de zon bleef schijnen. Na een gezond en goed ontbijtje gingen we onderuit zitten en pakten een puzzeltje. Alles om ons heen gaf dat heerlijke vakantiegevoel. Na een uurtje gingen we een klein stukje lopen en konden we weer genieten van de mooie natuur. Hanna wist weer een prachtige foto te maken, dit keer van een wants. 

Na de wandeling vertrokken we richting Heerlen en gingen bij een kampeerwinkel wat kleine dingetjes kopen, daarna reden we via het Schutterspark, om te kijken of er overnacht kon worden, door naar Heerlen. Een gezellig familiebezoek, met, naast de 1,5 meter in de tuin, lekkere hapjes en drankjes. 

‘s Avonds vertrokken en een plekje op de camperplek Schutterspark genomen.

Donderdag 4 juni 2020

Na een goede nachtrust vertrokken we richting Purmerend. Hier hebben de noodzakelijke spullen weer opgeruimd en nu staat de camper netjes ingeparkeerd op een parkeerplek. Onze volgende Coronatrip gaat vermoedelijk richting Lauwersmeer.

Maandag 8 juni 2020

Na een goede nachtrust was het heerlijk wakker worden. Vandaag gaan we weer een paar dagen weg. Nadat we de camper voor de deur hadden gezet, konden we beginnen met het vertrekklaar maken. Rond negen uur reden we weg, richting Afsluitdijk. Op de dijk zijn we gestopt en hebben we even kunnen genieten van het uitzicht richting Waddenzee en richting IJsselmeer. Natuurlijk hebben we ook foto’s gemaakt van het beeld van de Stenenlegger en van de arbeiders met de bijpassende tekst: ‘een volk dat leeft bouwt aan zijn toekomst’. 

Na de koffie vertrokken we richting Leeuwarden, om precies te zijn naar Earnewâld. Hier hebben we heerlijk genoten van een kleine fietstocht door het nationaal park ‘de Alde Feanen’. We mochten genieten van de prachtige (water)vogels, van snip tot ooievaar en de jagende sperwer,  en grazers, van kalf tot pony. Wat ik echt mooi vond, waren de (wilde?) pony’s, ook omdat je zag dat ze de lange haren van hun vacht aan het kwijtraken waren, waardoor ze allemaal een unieke uitstraling kregen.

Dinsdag 9 juni 2020

Gisteren nog even door het dorp gelopen, als je van bootjes en water houdt, dan is dit een ideale plek. Voor mij, omdat ik geen vliesjes tussen mijn tenen heb, is water niet het ‘je van het’.

Vanmorgen, na een rustige avond, weer voor acht uur opgestaan en om 9.30 liepen we door Dokkum.

Een gezellige en leuke kleine stad. Prachtige huizen met leuke gevels, een plekje waar het leuk wonen lijkt. Aan het eind van de ochtend reden we weg naar Anjum en vonden een camperplekje bij ‘it Tún Hûs’. Na aanmelden de fietsen gepakt en richting Lauwersoog gereden, vandaar naar Paesens en Moddergat gereden. Hier een terrasje gepakt en lekker gegeten, het lijkt alsof we de Corona-achterstand moeten inhalen. Terug bij de camper lekker een stoeltje gepakt en genoten van de stilte, mits je de jengelende kinderen vergeet.

Morgen gaan we naar kennissen in Sneek en daarmee sluiten we vermoedelijk ons Friese avontuur af.

Woensdag 10 juni 2020

Gisteravond verstomde het geluid van de jengelende kinderen op een redelijke tijd, daardoor was de avond rustig en hadden we een heerlijke nachtrust. Na een lekker gezond ontbijtje konden we de camper weer reisklaar maken. Toilet geleegd, snoer opgerold, rijden maar!

Dokkum was opnieuw onze eerste stopplaats. Even wat inkopen doen: brood en oranjekoek van de echte bakker. 

Rond half een reden we vanuit Dokkum naar Snits, Sneek voor de niet Friezen, om oude kennissen te bezoeken. Ruim 20 jaar geleden waren we samen, met onze kinderen, op wintersport. Gezellig, met de 1,5 meter regel, met elkaar gekletst over toen en nu. Ongelooflijk dat je in een paar uurtjes zoveel jaren kunt bijkletsen. 

Aan het eind van de middag vertrokken we richting Afsluitdijk, en, zoals de geschiedenis ons geleerd heeft, deze hebben we niet bereikt. De afslag Makkum sprak ons (is hier Hanna) aan en even voor zes uur parkeerden we onze camper op de kade. De viswinkel was nog open en ‘s avonds hadden we verse warme kibbeling. De dag kan niet meer stuk.

Morgen een nieuwe dag met nieuwe kansen.

Donderdag 11 juni 2020

Gisteravond een gezellig door Makkum gewandeld en gekeken, bij de sluis met draaibrug, naar de werkzaamheden van de havenmeester (is hier ook een goed vrouwelijk woord voor?). Het is een gezellige stad met een leuke dijk. Ongelooflijk, er staan houten, goed onderhouden, bankjes op de dijk, bankjes die nog niet door gekken en dwazen zijn gebruikt. Op de dijk staat ook een standbeeld met twee figuren. Kom je aanlopen, dan lijken het twee zeemeerminnen, sta je er dichterbij, dan ontdek je dat het ene been bij de meermin hoort en het andere bij een vrouw

Later op de avond ging het regenen, we wisten nu zeker dat we donderdag (dus vandaag) weer thuis zouden zijn. ‘s Nachts hadden we last van een stevige Brompton en vanmorgen bleek dat dit afkomstig was van de garnalenboot ‘Wiete’, ze kookten de verse garnalen. 

Voordat we richting Purmerend gingen, zijn we even bij de visser langsgegaan. Onze brutale vraag om een zakje garnalen werd positief gewaardeerd. Met een behoorlijke hoeveelheid aan spotgoedkope en verse, ongepelde garnalen gingen we, in de regen, naar Purmerend. Na het uitladen en parkeren kwamen de garnalen op tafel. 

Tijdens het pellen en proeven van deze heerlijke garnaaltjes kwamen ook diverse herinneringen naar boven: Hanna’s oma die vroeger in de Jordaan garnalen op de markt kocht en thuis pelde, een tante Aal (ik was nog geen 7 jaar) uit Volendam die emmers vol garnalen pelde, maar ook de reclame van de gouden gids met garnalenpelsters. 

En dan te weten dat ik vroeger vies was van garnalen, ook gamba’s, schoonmaken. Ik gaf ze daarom altijd weg, ik wilde geen vieze vingers en wilde niet de kans lopen om een hard stukje pel in mijn mond te krijgen.

Vrijdag 12 juni 2020

Gisteravond besloten we dat we thuis zouden blijven, vanmorgen werd dat besluit omgezet in een nieuwe trip richting Zeeland. Bij het vertrek werd het richting midden Nederland, we staan nu in de omgeving van Putten.

Na de middagboterham hebben we de fietsen gepakt en zijn de bossen ingereden. De bossen hebben, dankzij de regen van gisteren, nog die heerlijke geur. Het is een fijne gewaarwording dat je de zon steeds tussen de bomen je huid voelt strelen, een zwoele warmte wordt afgewisseld met de koelte van het bos. 
Prachtige fietspaden leiden je van punt A naar punt B. Uiteindelijk kom je na een klein uurtje fietsen weer in de bewoonde wereld van Putten. Na de nodige inkopen gaan we weer op de fiets richting camper. Één afslag missen en je mag meteen 8 kilometer extra fietsen. Gelukkig zijn we nog jong genoeg om ook dit probleempje aan te kunnen.
Terug bij de camper lekker genieten van dat glaasje en hapje, wat hebben we het goed.

Zaterdag 13 juni 2020

Gisteren begon het in de vroege avond te regenen, dus deden we de spullen in de camper. We waren nog niet klaar en we konden duidelijk zien waar de potten met goud zouden kunnen staan, de regenboog vertoonde zich in een prachtige halve cirkel. De regen was er niet meer. Na 23.00 uur begon het onweer en viel er regen, er was geen sprake van zuinigheid, duidelijk merkbaar dat het gratis was want alles was er in overvloed.
Na ons ontbijtje hebben we de fiets gepakt en zijn we richting Voorthuizen gereden. Na maanden even een marktje pakken. Het was er niet druk en de mensen hielden onderling afstand. Omdat we geen handgeld bij ons hadden, was het onmogelijk om datgene, waar we voorkeur voor hadden, te kopen. Een goedkoop uitstapje. Via ‘fietsenknooppunt’ terug naar de camper en daar weer, na het middageten, lui onderuit. 
Hanna heeft van de eigenaar al toestemming om een dagje langer mogen blijven. Vanmiddag met een doel gaan fietsen: natuurgebied het ‘Solse Gat’, gelegen in de bossen bij Putten. We hadden een geweldige off the road tocht, vooral dankzij het geweldige systeem van Google. We moesten links- of rechtsaf en er was geen bos/fietspad te vinden, bij doorrijden kreeg je te horen omdraaien en bij terugrijden kreeg je voor de verandering het vriendelijke verzoek om om te draaien. Uiteindelijk kwamen we op de juiste plek: ‘HET SOLSE GAT’.

Je kunt je niet voorstellen dat je dwars door het bos, door de blubber en de plassen, moet rijden om uiteindelijk zo’n kuil met water te vinden. Op de terugweg besefte ik pas dat we inderdaad kunnen genieten, ook van het zware leven. (Voor de kenners: Hert bierbrouwerij).

Zondag 14 juni 2020

Gisteravond werden we door buren gewaarschuwd voor het slechte weer dat er aan kwam. Bij het nalezen van de verwachtingen namen we het besluit om vandaag te beslissen wat we gaan doen. Bij het wakker worden waren de voorspellingen niet optimistischer, daarom namen we het besluit om huiswaarts te keren. Toch even een tussenstop ingevoerd, schilderijtjes van de kleinkinderen ophalen. Gezellig in de tuin gezeten, natuurlijk met de gevraagde voorzichtigheid en genoten van alles. De kleinkinderen pakten hun schilderijtjes en we hebben ze klaargelegd. Het was een gezellige onderbreking van een minder lange rit. 
Op het traject A2-A10, even na Muiden, kregen we de eerste stortbui. Onze, maar ook die van andere auto’s, snelheid zakte naar 25 km, zoveel kwam er gelijk naar beneden en voor de variatie zaten er ook kleine hagelsteentjes in. Aan de andere kant van de tunnel was het droog en het had hier niet geregend.
na het leeghalen van de camper ontdekten we dat de schilderijtjes nog bij de kleinkinderen liggen, dus hebben we binnenkort weer een leuk uitstapje.

Woensdag 17 juni 2020

De afgelopen dagen hebben we regelmatig het internet gebruikt, om te kijken waar de weersvoorspellingen het meest gunstig zijn. Soms veranderde dat per uur. Onze buren rijden deze week richting Groesbeek en onze gedachten gingen richting Zeeland. De voorspellingen, gekoppeld aan de foto’s van de overnachtings-mogelijkheden, deden ons anders besluiten. We vertrokken vanmorgen richting Limburg en hadden het idee om verschillende camperdealers te bezoeken. Ook wilden we even bij een huisje in de bossen gaan kijken, dat laatste kon ons echt niet bekoren, te oud, te ingesloten en nog een paar keer ‘te’. Bij de camperdealers kregen we de bevestiging dat we een unieke en enorm ruime camper hebben, een andere camper is altijd inleveren van die ruimte. Dus dat schuiven we door naar (n)ooit.
We staan in Brunssum, bij het park. Na een lekkere wandeling besluiten we om vandaag de luxe van maaltijdbezorging te gebruiken. Bij de Italiaan bestellen we de pizza rundertaco en de lasagna Milanese. Wat een genot, een aanrader voor iemand die toevallig in de buurt is. Goed warm en goed van smaak, teveel voor twee personen. Nu uitbuiken met een heerlijke kop koffie en luisteren naar het liedje van Rob: ‘zachtjes tikt de regen’.
Morgen rijden we richting Epen.

Donderdag 18 juni 2020

Was het gisteren in het begin van de avond nog zachtjes tikken, later op de vond werd het stevig roffelen. Het plein waar we stonden vertoonde verschillende snelstromende regenriviertjes. De herverkaveling, welke ze hier in Limburg hebben ingevoerd, zal, op verschillende plekken, wel weer ontdaan zijn van een vruchtbaar laagje grond.
Vanmorgen zijn we in alle rust, buitenom, over de zo ‘noodzakelijke’ randweg naar Epen gereden. Ik betwijfel of de weg korter is, waarschijnlijk wel sneller.
In Epen water gevuld en grijswater geleegd en vervolgens een plekje, met leuk uitzicht, genomen. Hier staan we de komende dagen.

Vanmiddag, met fietshelmen op, gaan fietsen, binnendoor richting Slenaken, Gulpen, Mechelen en Vijlen. Een leuke tocht, met fikse afdalingen  en stevige hellingen. Wat me opviel waren de vele stenen en modder op de reguliere weg, afkomstig uit de (holle) onverharde wegen. Onderweg even genoten van een kop koffie met vlaai. Terug bij de camper weer gewoon onderuit en genieten van wat je ziet.

Vrijdag 19 juni 2020

Gisteravond lekker lang voor de camper gezeten, genieten van een sapje en het invullen van een sudoku en kruiswoordpuzzel. Vandaag zijn we, met de bus, naar Maastricht geweest. De mondkapjes die we ophadden heeft Hanna gemaakt. Ik kan niet anders zeggen dan dat het vreemd voelt om met zo’n mondkapje in te stappen. Ik begrijp de noodzaak, maar deels doet het me aan vroeger denken: met zo’n mombakkes karnaval vieren, maar die vrolijkheid is nu ongepast.

Als zombies, we waren gelukkig niet uniek met deze outfit, zaten we in de bus. In Maastricht aangekomen deden we ons mombakkes in de zak en gingen we als gewone mensen de stad in. Het viel op dat het wapen van Maastricht overal op de grond was gespoten, deels met één pijl naar voren (looprichting) en deels zonder pijl. Beide afbeeldingen waarschuwden ons om afstand te houden. In sommige straatjes waren zelfs witte strepen getrokken, zelfs in het voetgangersgebied. Ik mag zeggen dat ongeveer 90% zich aan de regels hield.
Op de terugweg nog even een echte vlaai gekocht, een kruisbessenvlaai, een van mijn lievelingsvlaaien.
Terug bij de camper snel opruimen en daarna de koffie met vlaai, wat heb ik het toch goed. Ik spreek over ik, omdat Hanna de koffie zet, de vlaai snijdt en ik zittend toekijk tot het moment dat het aangereikt wordt, dan pas word ik actief.
Na de koffie de luifel opgezet, wel met stormbanden, af en toe komt er een zeer stevige wind. Het weer is niet duidelijk, soms een felle zon, soms een donkere lucht, soms wind en soms windstil. Het gevolg is dat je steeds een vestje aan- en uitdoet.
Kijken wat er vandaag nog meer komt.

Zaterdag 20 juni 2020

Gisteren kreeg ik te horen dat mijn afspraak bij de kaakchirurg doorgeschoven is naar juli, dat betekent dat we niet meer bijtijds terugvoeren naar Purmerend. Misschien dat we weer kunnen zwerven en genieten van al het onverwachte, maar bovenal van de leuke plekjes waar Hanna, op de meest vreemde momenten, mee komt aanzetten. 
We hebben vannacht de luifel, omdat we hem met stormbanden hebben vastgezet, laten staan. Staat er gewoon hetzelfde bij. Die kleine investering geeft echt wel het vertrouwen dat het kan.
Ver voor acht uur zaten we te genieten van een eenvoudig ontbijtje. Heel langzaam zie je de omgeving actiever worden. De beginners herken je aan hun onzekerheid, de doorgewinterde wandelaar staat op met zijn schoenen aan(had die ze wel uitgedaan?), de kleurenfanaat zie je zitten in zijn showroom met kleding en bijpassende stoel en servies en de vertrekkende gast hoor je alles uitserveren en inpakken. Duidelijk, het is weekend. En dan wijzelf, wij zijn de mensen die niets nodig hebben, we zijn selfsupporting en genieten van ons comfort. Hoe anderen over ons denken, weet ik niet.

Zondag 21 juni 2020

Gisteren genoten van een hapje en drankje en allerlei foto’s uit de oude doos. Het was avond voordat je er erg in had. Dat betekende dat we in Brunssum ons overnachtingsplekje moesten pakken en daar aangekomen konden we nog, tot middernacht genieten van de discjockey. Toen ik ging kijken zag ik iedereen aan tafels zitten, tafels waartussen behoorlijk veel ruimte was. Ook hier zag je de duidelijke invloed van corona.
Een goede nachtrust en wakker worden met de vogeltjes, geweldig. Ontbijten en dan richting Maarheeze, een plekje bijeen restaurant.
Onderweg kwam Hanna met de optie van camperplaats ‘de Voortse Loop’ bij Hilvarenbeek. Een prachtige locatie en al snel stonden we met de fietsen klaar. Helaas, eerst nog eten, maar daarna een leuke tocht, over rustige en mooie fietspaden, gemaakt.

Vanuit Hilvarenbeek naar Tilburg en weer terug. Onze tussenstop was brouwerij ‘de Roos’. Vol verwachting klopte mijn hartje, want Brabanders zijn toch ook Bourgondisch ingesteld: Hanna nam een ‘bikse blonde’ en ik een ‘waggeléér’. Helaas moeten we zeggen dat de waterige smaak ons niet kon bekoren en de ‘waggeléér’ had een iets hoppiger en iets bittere smaak. Ons voornemen om een voorraadje mee te nemen, bleef steken bij het voornemen. Acht euro armer en een illusie rijker vertrokken we, na een korte wandeling door het stadje, weer richting camper. Morgen gaan we verder richting Zeeland.

Jammer van de waterige smaak

Maandag 22 juni 2020

Vanmorgen vroeg, na een klein ontbijtje, de boel ingepakt en vertrokken we richting Bergen-op-Zoom. Alles verloopt natuurlijk weer voorspoedig, waardoor we weer voor elf uur op de juiste plek staan. Vooraf had ik hier een gedachte bij van: ‘ok, dit is een tussenstop’ en nu denk ik: ‘wauw, hier blijf ik de komende dagen hangen’. Kortom, we hebben weer een heel mooi plekje.

Hier staan we
En dit zien we

Al snel op de fiets de stad in. Wat een mooie stad met prachtige gebouwen, jammer dat het fototoestel in de camper ligt. Morgen nieuwe kansen. Na de (on)nodige inkopen snel terug naar de camper om te eten. Daarna kwam de wandeling langs het water en uiteindelijk besloten we met een stoeltje op het strand koffie te drinken. Onmiddellijk heb je dat gesprek met andere mensen, oud camperaars die je aanspreken en aangeven dat ze nog steeds dat gevoel hebben, je koffie wordt koud, maar het is wel fijn.
Naast ons op het strand zit een oudere, in het wit geklede, dame. Zij geniet van een patatje met een bekertje fris. We komen met elkaar in gesprek, eigenlijk claimt ze ons, en ongevraagd krijgen we haar levensverhaal te horen. Haar patatje is op en er komt een fles martini uit haar tas. Een tas die een deel van haar leven weerspiegelt, vooral de wijze waarop deze tas in haar bezit is gekomen. De fles vult haar bekertje opnieuw met fris. Zelf heb ik twee stevige biertjes gehaald en, op afstand, gaat ons gesprek ondertussen verder. Haar leven en haar relaties tonen een vrouw die respect verdient, respect, omdat zij, gemangeld door dit leven, positief en zeer sociaal is. Ze sprak veel over haarzelf, maar ze had ook echte interesse in wie wij waren. Als het goed gaat, wordt Hanna morgenvroeg gebeld, de dame gaat zorgen dat Hanna morgen, bij haar kapper en door haar kapper, geknipt wordt. Dit is weer zo’n dag dat je gelukkig bent met het gegeven dat je zwerft. 

Dinsdag 23 juni 2020

Goede morgen zeg, dit is in Nederland. Wat een heerlijk wakker worden.

Om kwart voor negen belde ‘de dame in het wit’ Hanna op. Ze had een afspraak bij haar kapper gemaakt, kapper Maxx. Voor die tijd zijn we in de stad foto’s gaan maken en na de kapper, werkelijk een fenomeen om zijn werkwijze, zijn we gaan lunchen bij de Bourgondiër en hebben daar lekker gegeten en gedronken. Het bier, een Bourgondiër, wordt gebrouwen door de scheldebrouwerij en was goed van smaak. Terug bij de camper hebben we ‘de dame in het wit’ bedankt voor haar advies, dat kon ze echt waarderen.

De fiets gepakt en lekker een rondje rondom de plas gereden. Een klein uitstapje naar de Keekraksluizen hoorde er eigenlijk niet bij. Het was lekker fietsen, ook tussen de schapen. Moe en voldaan waren we aan herbegint van de middag weer bij de camper. Onze middaglunch ontnam ons de behoefte aan een avondmaaltijd, dus dat werden gewoon wat kleine hapjes. Dit nuttigden we buiten, lekker lui in een stoel en genietend van allerlei body/trainingssessies welke op het gras voor ons werden gegeven. Ook keken we weer naar al die auto’s in de rij voor McDonald, de file begon om vijf uur en hield aan tot twaalf uur.

Woensdag 24 juni 2020

Na een goede nachtrust lekker ontbeten en gezorgd dat we reisklaar waren. Zeeland, we komen er aan. Via de N289 reden we rustig de juiste route, we misten de afslag N673. We kwamen in Kappelle en gelukkig konden we via de Weg van het Stomme Kruis de juiste koers vinden. Een kwartier later stonden we onder de haven bij Yerseke. De plek waar we stonden had niet direct onze voorkeur, maar overhaast beslissen is verkeerd. Daarom eerst de stad in, na Bergen op Zoom was dit niet optimaal. Na een rondje fietsen namen we daarom de beslissing om te vertrekken naar Hansweert. We staan weer op een superlocatie, bij de Westerschelde en aan diverse fietsroutes. Straks weer fietsen.

Aan de overkant is het gras altijd groener

Donderdag 25 juni 2020

Gisteravond zijn we na het eten nog even lekker gaan fietsen, langs de Westerschelde over de sluis bij Hansweert. Op de terugweg zagen we een volledig intact sluizenstelsel op het droge liggen. De deuren stonden open, hierdoor kon je zien dat er vier deuren aan de (vroegere) Westerschelde kant zijn, twee onder- en twee bovendeuren. De kades met de bolders, de twee bakken en de vier sets van sluisdeuren met draaichanismes, alles was er. Waar eens het water was, staat nu het hoge riet.

Vergane Glorie

Terug bij de camper met de verrekijker gekeken naar al die schepen die voorbijgingen. 

Na een goede nachtrust rustig opgestaan en gegeten. Daarna op de fiets naar Goes, waar we voor negen uur arriveerden. Rustig met de fiets door de binnenstad gereden en gewandeld. Het oude haventje is erg mooi, mits je van gebouwen houdt. Mocht dat niet zo zijn, dan was daar ook een voormalig gratis gastenverblijf: de strafgevangenis. De terugweg gaat sneller dan de heenweg en daardoor konden we thuis al snel genieten van de Zeeuwse kersen en aardbeien.

Vrijdag 26 juni 2020

Gistermiddag heerlijk in de schaduw, met wind, gezeten en later op de avond nog even een rondje fietsen. Ik wilde foto’s van de werkende sluis maken.

Vanmorgen zijn we rustig opgestaan en vertrokken we naar de volgende plek. Ondanks het gegeven dat het druk is en je overal schijnt te moeten reserveren, hadden we bij de derde locatie geluk. We staan op minicamping de Vlaschaard. Een deel van de dag even aan de zijkant, want er is pas vanavond plek. De camper neergezet en op de fiets Middelburg in. Een stad met verschillende mooie gebouwen, maar ook met een mengelmoes van vernieuwende stadsarchitectuur. Je moet hiervan houden. Een paar mooie gevels, met veel moeite dankzij de vele terrasparasols, gefotografeerd. Natuurlijk hebben we ook de Zeeuwse bolussen gegeten.

Volgens de Zeeuwen krijgen we straks, na drie uur, regen en onweer. Ik kan zeggen dat het de hele dag al benauwd is en dat je huid plakt, kijken of de Zeeuwen gelijk hebben.

De Zeeuwen hadden deels gelijk, de regen kwam eerder en het onweer is er (nog) niet bij.

Zaterdag 27 juni 2020

Gisteravond nog een stukje gaan fietsen naar het kanaal waar, volgens de Zeeuwse beheerster, veel boten varen. Welgeteld geen boot kunnen vinden. Doorgefietst naar Middelburg, daar aangekomen rechtsomkeer gemaakt. Het dreigde te gaan regenen en onweren. 

‘s Nachts heeft het opnieuw even geregend, maar de auto en de luifel waren droog. 

Vanmorgen op de fiets naar Vlissingen, viel echt wel tegen. Bij verschillende bakkers gevraagd naar de Zeeuwse speculaas, overal hetzelfde antwoord: moet je met Sinterklaas terugkomen. Ik dacht dat speculaas het hele jaar verkrijgbaar is. Ook even naar het windorgel gefietst, een leuke ervaring. Daar we de gezelligheid in deze stad niet konden vinden, zijn we voor onze lunch naar Middelburg gefietst. Nu hadden we de pech dat het echt begon te regenen. Op de markt lekker gegeten, maar we kregen wel het idee dat hier andere corona-normen gelden. Na de lunch hebben we snel het hazenpad genomen.

Veel mensen hebben principes, soms vanuit hunzelf, soms vanuit een specifieke achtergrond. Principes behoor je te respecteren. Op zondag neemt de beheerster vrij, om aandacht aan de Heer en aan de familie te besteden. Daarom mag je op zaterdag niet aankomen of vertrekken. Daarom besloten we op zaterdag te vertrekken, vreemd dat we wel voor de zondag moesten betalen. Maar, dat zijn nu eenmaal echte  principes. Het slechte weer doet ons besluiten om ook aan dit tripje een eind te maken.